Przedszkole nr 122

Przedszkole nr 122
ul. Solec 37, 00-438 Warszawa
Dyrektor mgr Krystyna Długosz

tel: (22) 628 48 38

 

Oferta

 Metody stosowane w pracy przedszkola

   
Nowe programy stanowią inspirację dla kadry pedagogicznej do poszukiwania nowych technik i metod pracy z dziećmi. W swojej pracy nauczycielka przedszkola musi wykazać się własną inicjatywą i dużą pomysłowością w celu uatrakcyjnienia prowadzonych zajęć. Tylko od niej zależy w jaki sposób osiągnie zamierzone efekty swojej pracy. 
Ze względu, że w przedszkolu nie można i nie powinno się prowadzić zajęć,, sposobem szkolnym’’ nauczycielki zmuszone są do nieustającego poszukiwania nowych rozwiązań.Obecnie najczęściej stosowanymi metodami w przedszkolu wspomagającymi rozwój dziecka są: metoda dobrego startu, pedagogika zabawy, metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne, edukacja matematyczna Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej i naturalna nauka języka. Metody, które przedstawię nie wyczerpują wszystkich działań pedagogicznych, muszą współgrać z zajęciami kształtującymi mowę, myślenie, dojrzałość społeczną. Mają za zadanie uzupełniać stosowane dotychczas metody tradycyjne. 
  
W pracy z dziećmi przedszkolnymi należy pamiętać o przestrzeganiu następujących zasad:
 
1. Dobrowolności uczestnictwa, dziecko ma prawo odmówić udziału w proponowanych zabawach bez żadnych konsekwencji ze strony nauczyciela Jeżeli zabawy są atrakcyjne zachodzi prawdopodobieństwo że po pewnym czasie włączy się ono do tego co robi cała grupa;
2. Wykorzystanie zabawy do pobudzania twórczej aktywności dziecka. Ważną sprawą jest tutaj zmiana roli z nauczyciela który wie lepiej do roli przyjaciela dziecka który pozwala znaleźć swoją drogę do rozumienia zdarzeń i zjawisk;
3. Dokładne określenie ram czasowo- przestrzennych. Trzeba pamiętać że każda zabawa angażuje dziecko, a im bardziej fascynująca tym bardziej wyczerpuje. Lekki niedosyt jest zatem korzystniejszy niż nadmiar emocji.
 
Spośród wieku propozycji pedagogiki zabawy najczęściej w przedszkolu wykorzystuje się tańce integracje. Oparte są on często na motywach ludowych różnych krajów z całego świata. Tańce likwidują uprzedzenia, oswajają dzieci z kulturą innych narodów bez konieczności ich nazywania. Najczęściej podczas nauki tańca zamiast instrukcji stosuje się krótką fabularyzowaną historyjkę. Podczas zabawy często następuje zamiana partnerów bez wyraźnego podziału na role męskie i żeńskie. W sytuacji kiedy dzieci i nauczyciel poznają się ze sobą zastosowanie znajdują zabawy w poznawanie i utrwalanie imion co pozwala na lepsze i szybsze wzajemne poznanie. W pedagogice zabawy wykorzystywane są również proste techniki plastyczne pobudzające wyobraźnię dziecka przy użyciu prostych materiałów plastycznych, które inspirowane są dodatkowo utworami muzycznymi.
 
Edukacja matematyczna to metoda mająca na celu rozwijania zdolności umysłowych dzieci wraz z ich edukacją matematyczną opracowana przez Edytę Gruszczyk-Kolczyńską.
Jest ona wynikiem długoletnich badań autorki nad zjawiskami i przyczynami niepowodzeń szkolnych w uczeniu się matematyki. Jej realizacja pozwala u dzieci rozwinąć możliwości umysłowe oraz uzdolnienia do uczenia się matematyki w szkole. Efektywność wspomagania rozwoju, a także wyniki edukacji matematycznej zależą od korzystnego dopasowania treści kształcenia do możliwości rozwojowych dzieci. Różnice indywidualne w tempie i rytmie rozwoju umysłowego dzieci sprawiają, że realizowanie tradycyjnych programów, z podziałem na grupy wiekowe, nie wspomagają dzieci w rozwoju, a mogą powodować jego zwolnienie lub zahamowanie u konkretnych dzieci. Te które rozwijają się wolniej mają problemy z udziałem w zajęciach ponieważ wszystko jest dla nich za trudne, dzieje się za szybko. Już wtedy powstają braki w wiadomościach z zakresu matematyki. Również i - dzieci o przyspieszonym tempie rozwoju nie korzystają w pełni z zajęć, ponieważ w wielu przypadkach są dla nich banalne i nudne, co nie sprzyja stymulowaniu ciekawości poznawczej. Dlatego w tej metodzie nie stosuje się tradycyjnego podziału treści kształcenia ze względu na wiek dzieci. 
 
Autorka podzieliła zakres materiału na 14 bloków programowych, w których treści są tak dobrane, aby rozwijać najważniejsze czynności intelektualne dziecka i kształtować te umiejętności, które są ważne dla dalszej edukacji matematycznej dzieci. W każdym bloku treści dostosowane są do możliwości dziecka w danym przedziale wiekowym, od łatwiejszych do trudniejszych.
     
Praca nad rozwijaniem edukacji matematycznej przebiega w oparciu o następujący schemat:
 
1. Kształtowanie schematu własnego ciała. Różnicowanie i określanie kierunków w przestrzeni. Orientacja przestrzenna. Orientacja w schemacie własnego ciała: prawa-lewa. Różnicowanie i określanie położenia w przestrzeni.
2. Rozwijanie dziecięcego liczenia.
3. Konwencje-układanie przepisów gier i respektowanie ich w rozgrywkach. Przybliżanie dzieciom intencji zawartej w każdej grze planszowej. Układanie gier o złożonej instrukcji. Gry o wyraźnie zaznaczonych czynnościach matematycznych.
4. Układanie i rozwiązywania zadań. Układanie zadań wykorzystujących sytuacje życiowe. Układanie zadań do treści przedstawionych na obrazkach. Układanie zadań i przedstawianie ich treści na rysunku. Doświadczenia w zakresie stymulowania danych i zależności zawartych w zadaniu.
5. Klasyfikacja. Wykorzystanie codziennych sytuacji, gry zabawy i zadania kształtujące klasyfikację.
6. Kontynuacje i przekształcenia.
7. Zrozumienie, że liczba elementów w zbiorze jest stała mimo zmiany ich układu.
8. Wyznaczanie konsekwentnych serii.
9. Miara i sens mierzenia. Problem długości przy obserwowanych przekształceniach.
10. Problem stałości wielkości ciągłych. (długość –masa -tworzywo-płyny).
11. Różnicowanie zmian zachodzących w czasie. Wprowadzenie do pomiaru czasu. 
 
Edukacja matematyczna pozwala na stworzenie wszystkim dzieciom odpowiednich warunków, które w pełni będą stymulowały rozwój możliwości umysłowych. Metoda ta oparta jest przede wszystkim na działaniach dziecka ponieważ tylko w ten sposób następuje jego rozwój umysłowy. Poprzez działania własne dziecko klasyfikuje, tworzy pojęcia, logiczne wypowiedzi, polepsza spostrzegania, przewiduje skutki na podstawie dostrzeżonych przyczyn, sprawne liczy, nie tylko przy rozwiązywaniu zadań matematycznych.
Autorka układając program wzięła pod uwagę fakt że nie można oddzielić czynności umysłowych od emocji. Dlatego opracowała blok programowy, który zawiera treści pozwalające kształtować odporność emocjonalną dzieci i zdolność do zwiększonego wysiłku umysłowego. 
 
 
Kolejną metodą wspomagającą rozwój dziecka jest kinezjologia edukacyjna. Opiera się ona na badaniach klinicznych Paula Dennisona i jego współpracowników. Kinezjologia jest to nauka o strukturze ruchu ciała i ich związku z funkcjonowaniem mózgu. Kinezjologia edukacyjna jest zajmuje się rozwojem dziecka, przy wykorzystaniu naturalnego ruchu fizycznego. Proponuje specjalnie zorganizowane ruchy, które powodują, że ciało i mózg pracuję w sposób optymalny na rzecz uczenia się własnych struktur(doświadczenia) i twórczej samorealizacji osobowości Jej założenia opierają się na trzech założeniach: 
 
1. Nauka jest naturalną przyjemną sferą działania kontynuowaną przez całe życie.
2. Blokady ukryte w ciele człowieka które przeszkadzają w nauce, uniemożliwiają także łagodne przejście przez stresy, oraz usuwanie wątpliwości w podejmowaniu nowych zadań.
3. Wszyscy w pewnej mierze mamy trudności w uczeniu się lecz do tej pory nie czyniliśmy żadnych starań aby je usunąć. Blokady te mogą trać w nas całe życie, jeśli nie podejmiemy się zmiany tego stanu rzeczy. Właściwie rozpoznane blokady mogą zostać usunięte pod warunkiem prawidłowo prowadzonego treningu.
     
Gimnastyka mózgu i równoważenia są częścią kinezjologi edukacyjnej. Gimnastyka mózgu to zestaw szybkich, zabawnych i energetyzujących ruchów, które mają przygotować każdego kto się uczy do wykorzystania specyficznych procesów myślenia i koordynacji nawyków. Nauka odbywa się w kontekście równoważeń zadań. Przez to są one łatwe, automatyczne i dostosowane do osobistych celów.
   
Równoważenia w kinezjologi to specyficzna pięciostopniowa procedura stosowana w celu podniesienia zdolności człowieka do przemieszczania od starania tzw. niski bieg do łatwości tzw. wysoki bieg. Kiedy człowiek posiada zdolność zauważania i zwraca się do swojego doświadczenia,uczenie staje się łatwiejszej ma więcej zadowolenia z życia.
 
Zajęcia prowadzone tą metodą mają swój określony schemat, którego należy się trzymać:
 
1. Ustalenie celu.
2. Ćwiczenia przekraczające linię środkową tzw. ruchy naprzemienne, które integrują obie półkule.
3. Ćwiczenia energetyzujące, wyrównują poziom energetyczny organizmu (woda).
4. Ćwiczenia wydłużające, likwidują napięcia mięśniowe wywołane przez stres, poprawiają koncentrację:
    pozycja Dennisona,
    punkty pozytywne,
    lateralne przewzorowanie Dennisona,
    przewzorowanie trójwymiarowe;
 
5. Czynności końcowe:
    sprawdziany pogłębiające,
    sprawdziany szybkie,
    rola;
 
Metodą Dennisona można prowadzić zajęcia edukacyjne i terapeutyczne. Wykorzystuje się ją w pracy z dziećmi zdrowymi, dyslektycznymi, które maja skrzyżowaną lateralizację; z dziećmi nadpobudliwymi, zahamowanymi, z porażeniem mózgowym, upośledzonymi umysłowo. Metoda ta pomaga zmniejszyć lub zwiększyć napięcie mięśniowe i napięcie ścięgien, redukuje napięcie. Poprawia funkcjonowanie w orientacji przestrzennej w wymiarach prawo-lewo, góra-dół, przód-tył (w obrębie własnego ciała). Można zauważyć wyraźną poprawę koncentracji dowolnej. Następuje usprawnienie globalnego myślenia, nowo nabytą wiedza zostaje włączona w już posiadaną. U dziecka zwiększa się spostrzegawczość, zwiększa się również ilość i tempo zapamiętywanego materiału. Usprawniają się zmysły: wzrok, słuch. 
 
     Metody przedstawione przeze mnie stanowią tylko część metod stosowanych w przedszkolach. Wybrałam je z tego względu, że są mi one znane. Stosuję je w swojej codziennej pracy. Każdą z nich dostosowuję do prowadzonego zajęcia i potrzeb dzieci. Prowadzenie zajęć różnymi metodami sprawia, że dzieci są zainteresowane, aktywne, szybko przyswajają sobie materiał programowy. 
 
Opracowanie: Elżbieta Jankowska
I ikona
II ikona
III ikona
IV ikona

Linki

× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.